Płacze nawet, gdy idziesz do toalety? Oto, jak radzić sobie podczas lęku separacyjnego u dziecka!

Lęk separacyjny jest jednym z tych etapów w życiu dziecka, które zmieniają jakość życia rodzica. Dlaczego się pojawia, jak go rozpoznać i co najistotniejsze, jak sobie radzić z lekiem separacyjnym u dziecka? 

lęk separacyjny u dziecka do kiedy

Lęk separacyjny jest jednym z tych etapów w życiu dziecka, które zdecydowanie zmieniają jakość życia rodzica (w 99% - mamy). Dlaczego się pojawia, jak go rozpoznać i co najistotniejsze – jak sobie radzić z lękiem separacyjnym u dziecka?

Lęk separacyjny – kiedy się pojawia i jak go rozpoznać?

Lęk separacyjny to zupełnie naturalny etap, pojawiający się najczęściej około 9-10 miesiąca życia dziecka. To moment, w którym malec zdaje się rozumieć, że nie stanowi jedności z mamą i zaczyna odczuwać strach, gdy ta znika z pola widzenia.

Dodajmy, że u tak małych dzieci chwilowe zniknięcie mamy wcale nie łączy się z rozumieniem, że ona wróci. Innymi słowy nieistotne jest, czy mama zniknęła w kuchni, czy wyszła z domu – zniknęła, nie widać jej, więc jej po prostu nie ma. To wszystko, co na tym etapie „dociera” do naszego milusińskiego i właśnie wtedy pojawia się lęk separacyjny.

Objawy lęku separacyjnego u dziecka

Objawy lęku separacyjnego są dość łatwe do zauważenia, bo sprowadzają się do jednego – płaczu, gdy mama nie jest „na widoku”. Jeśli więc twoja pociecha przechodzi właśnie ten trudny czas, to zapewne każde twoje wyjście – do toalety, do innego pokoju, na balkon, z domu, kończy się głośnym protestem i rzewnymi łzami.

W okresie lęku separacyjnego twoja pociecha może także zacząć nerwowo reagować na innych ludzi. Dziecko, które do tej pory wyciągało rączki nawet do miłej, acz obcej pani w autobusie, nagle zaczyna kwilić nawet na rękach u ukochanego wujka. Jedyną osobą na świecie, której obecność w danym czasie w pełni satysfakcjonuje dziecko jest tylko i wyłącznie… mama.

Warto dodać, że chociaż lęk separacyjny najczęściej występuje w okolicach 9-10 miesiąca życia, to tylko teoretyczne widełki. W praktyce malec w tym okresie może świetnie znosić rozstania, ale już dwa miesiące albo nawet i pół roku później reagować na nie paniką.

Lęk separacyjny u dziecka – Tego nie rób!

Pytanie o sposób postępowania w okresie lęku separacyjnego u dziecka jest jednym z bardzo częstych. Młode mamy szukają rozwiązania z obawy, iż taki stan utrzyma się dłużej, co wpłynie negatywnie nie tylko na samo dziecko, ale i na nie. Mówiąc wprost – okres ten nie jest łatwy. Rozpacz dziecka z powodu nawet chwilowego odseparowania go od mamy („idź na chwilę do babci”) zmusza do ciągłego ustępowania, a to z kolei – do potężnego zmęczenia. Co więc robić?

Przewrotnie zaczniemy od tego, czego robić… nie należy. Mianowicie, największym błędem, jaki można popełnić w tym szczególnym okresie życia dziecka jest próba „uciekania” przed dzieckiem i podstępnego znikania. Okres lęku separacyjnego to czas w 100% naturalny, wynikający z rozwoju dziecka. Niestety, młode mamy często słyszą porady w stylu: „Zniknij, nie pokazuj mu, jak wychodzisz” albo „nie zwracaj uwagi na płacz, musi się nauczyć i tyle”.

Wyjaśnijmy zatem – dziecko w tym okresie nie robi nikomu na złość, lecz przeżywa rzeczywiste obawy w związku z nieobecnością mamy. Niespodziewane jej zniknięcie bądź zmuszanie dziecka do przebywania z kimś innym powodują, że dziecko jest zdezorientowane i zaczyna obawiać się, że mama zniknie ponownie. To, co musimy zatem zrobić, to pokazanie malcowi, że nie ma czego się bać.

Lęk separacyjny u dziecka - czy to trzeba przeczekać?

W praktyce to kiepska wiadomość – oznacza bowiem, że musisz ten okres po prostu przetrwać i być przy dziecku. Zaakceptować ten stan i spojrzeć na sprawę nie jak na coś, z czym należy walczyć, ale co trzeba przeżyć. Nieco lepsza informacja to ta, że lęk separacyjny w swojej najbardziej intensywnej formie („zapłaczę się z żalu, jeśli natychmiast nie wyjdziesz z tej toalety”) trwa niedługo – zwykle miesiąc lub dwa. Po około trzech miesiącach dziecko najczęściej już bez najmniejszego problemu pokazuje mamie „papa”, gdy ta wychodzi.

Jak przyspieszyć przemijanie leku separacyjnego u dziecka?

Aby przyspieszyć przemijanie lęku separacyjnego i pomóc dziecku (oraz sobie), warto skorzystać z kilku ważnych wskazówek:

  • Nie buntuj się przeciwko temu, że dziecko pragnie być przy tobie ciągle. Nawet, jeśli oznacza to, że malec będzie chwilowo spał w waszym łóżku – może akurat wyjątkowo tego potrzebuje?
  • Staraj się spędzać czas z innymi ludźmi – dziecku będzie łatwiej do nich się przyzwyczaić, ale tylko pod warunkiem, że ty będziesz obok.
  • Jeśli wychodzisz z domu, wyjaśniaj dziecku, że wrócisz. Mów o tym nawet, jeśli twój syn czy córka jeszcze nie skończył/-a roku i wydaje się nie rozumieć. Po powrocie podkreślaj: „Wróciłam, mama zawsze wraca”.
  • Gdy musisz zostawiać dziecko z kimś innym, niech jest to zawsze ta sama osoba. Dziecku będzie łatwiej wytrwać.
Autor
Karolina Wojtaś
fot.
Fotolia

Artykuły wybrane dla Ciebie

Płacze nawet, gdy idziesz do toalety? Oto, jak radzić sobie podczas lęku separacyjnego u dziecka! - komentarze