Dysgrafia, dysortografia albo dysleksja - Sprawdź czy zagraża twojemu dziecku

Co oznaczają konkretne określenia zaburzeń i jak rozpoznać je u dziecka?

dysgrafia dysortografia dysleksja u dzieci

Dowiedz się czym są dysgrafia, dysortografia i dysleksja 

Kiedy nasze dziecko idzie do szkoły i zaczyna mieć w niej kłopoty z nauką, zaczynamy czytać o różnych zaburzeniach. W nazwach i określeniach rozpoczynających się od znajomego „dys” łatwo się jednak pogubić. Co oznaczają konkretne określenia zaburzeń i jak rozpoznać znaczące sygnały u własnego dziecka?

Dysleksję, dysgrafię i dysortografię rozpoznaje się znacznie częściej, niż kiedyś – i całe szczęście, ponieważ za niezdiagnozowanymi zaburzeniami kryły się niegdyś prawdziwe dramaty wielu dzieci. Dzisiaj wiemy, że istnieją takie, a nie inne zaburzenia i mamy świadomość, że możemy pomóc smykowi.

Dysgrafia – co to jest?

Dysgrafia jest – najprościej mówiąc, zaburzeniem opierającym się na problemach z pisaniem. Jej typowe objawy to pisanie „ze słuchu” – dziecko nie zastanawia się nad zasadami pisowni, ale pisze tak, „jak słyszy”. Ponadto, pismo dziecka jest często bardzo niewyraźne, „koślawe”, nie do odczytania, powtarzają się w nim charakterystyczne i wciąż te same błędy.

Jak sprawdzić czy dziecko ma dysgrafię? - objawy 

Dyskretne objawy dysgrafii mogą pojawiać się już w wieku przedszkolnym, ale zwracamy na nie uwagę najczęściej dopiero wtedy, gdy malec udaje się do szkoły. Wtedy też dostrzegamy szereg symptomów zaburzenia, takich jak:

  • Omijanie słów albo niekończenie zdań – trzeba tu podkreślić, że skupienie się na samej czynności pisania jest dla dziecka tak wielkim wysiłkiem, że często pisze ono bezsensownie lub właśnie pomija ważne aspekty zdania.
  • Bardzo różny rozmiar stawianych liter.
  • Używanie raz wielkich, a innym razem małych liter bez zamierzenia podkreślenia znaczenia jakiegoś słowa czy jego zaakcentowania.
  • Niezwykle niewyraźne, trudne albo niemożliwe do rozczytania pismo.
  • Narzekanie na silne dolegliwości bólowe w trakcie pisania. Nie jest to coś, co dziecko wymyśla – pisanie jest dla niego takim wysiłkiem i udręką, że rzeczywiście w ręce pojawia się ból.

Jak leczyć dysgrafię? 

Jeśli podejrzewamy u dziecka dysgrafię, koniecznie należy zgłosić je na badanie w poradni psychologiczno – pedagogicznej. Tam umiejętności i trudności malca zostaną poddane wnikliwej analizie i jeśli specjaliści potwierdzą problem – rozpocznie się terapia.

Warto też porozmawiać z nauczycielami. Może dobrym rozwiązaniem będzie przepytywanie dziecka, zamiast sprawdziany albo przygotowywanie prezentacji zamiast wypracowania? Dobry pedagog z pewnością zaproponuje nam rozsądną alternatywę.

Dysortografia – co to jest? 

Dysortografia występuje bardzo często jednocześnie z dysgrafią – ale nie jest to obligatoryjny wymóg dla potwierdzenia jej wystąpienia. Może na przykład okazać się, że pięknie i sensownie piszące dziecko ma dysortografię – jego prace będą przepełnione rzucającymi się w oczy błędami ortograficznymi.

Jak sprawdzić czy dziecko ma dysortografię? - objawy 

  • Błędy, błędy i jeszcze raz błędy. Jeśli nauczycielka naszego dziecka poprawia prace uczniów czerwonym długopisem, to wypracowanie dziecka z dysortografią będzie „biło po oczach” w niemal każdym zdaniu.
  • Bardzo ważnym wyznacznikiem rozpoznania dysortografii jest ten, iż dziecko musi znać zasady ortografii. Jeżeli tak nie jest, to mówimy raczej o zaniedbaniu, niż o problemie.

Jak leczyć dysortografię?

Podobnie, jak w przypadku dysgrafii, warto udać się do poradni diagnostycznej. Jednak już od momentu rozpoczęcia samej diagnozy możemy też działać sami – terapia i tak w dużej mierze leży na barkach rodziców i polega na intensywnych ćwiczeniach domowych. Powtarzanie zasad – ćwiczenie pisowni, powtarzanie zasad, ćwiczenie pisowni i tak w kółko. To wielki wysiłek, ale jednocześnie jedyna metoda na poprawienie sytuacji.

Dysleksja – co to jest?

Dysleksja jest bardzo złożonym problemem, który objawia się problemami w sprawnym czytaniu i pisaniu.

Jak sprawdzić czy dziecko ma dysleksję? - objawy 

O ile rozpoznanie dysortografii i dysgrafii jest dość proste, to stwierdzenie dysleksji wymaga wnikliwej obserwacji i przeanalizowania wielu obszarów funkcjonowania dziecka w pierwszych latach nauki w szkole. Oto niektóre z wyznaczników dysleksji:

  • trudności z rozpoznaniem „skomplikowanych” liter (jak np. Ł czy H)
  • mylenie liter pod względem kształtu (dziecko myli l z t)
  • mylenie liter o podobnych zapisie fonetycznym (brzmiących podobnie) – czyli np. z i s
  • opuszczanie, podwajanie czy przestawianie liter oraz sylab
  • pisanie słów bezsensownych
  • bardzo wolne czytanie, sylabizowanie w trakcie czytania
  • słabe rozumienie czytanych treści
  • trudności z myleniem stron prawej i lewej
  • oburęczność
  • problemy z zapamiętywaniem sekwencji (np. pór roku, dni tygodnia, miesięcy)
  • wadliwa wymowa
  • kłopoty na polu motoryki małej (np. nieumiejętne trzymanie długopisu czy nożyczek)
  • kłopoty na polu motoryki dużej (np. „niezgrabne” łapanie piłki)

Jak leczyć dysleksję?

Z podejrzeniem dysleksji jak najszybciej udajemy się do poradni psychologiczno – pedagogicznej. Diagnoza będzie bardzo istotna, ponieważ stwierdzenie występowania tak poważnego zaburzenia obliguje szkołę do stworzenia wymagań edukacyjnych dopasowanych do potrzeb dziecka oraz do zmodyfikowania kryteriów pod względem oceniania.

Znane osoby z dysleksją

Dziecko z dysleksją czy wyżej wspomnianymi, innymi problemami dotyczącymi pisania nie musi być skazane na zupełny brak sukcesów w dziedzinach zawodowych!

Dyslektycy czy dysortograficy przyzwyczajeni są do ciężkiej i żmudnej pracy nad sobą, co procentuje w późniejszych latach. Dowodem tego są znani dyslektycy. Czy Alfred Einstein, Thomas Edison albo Hans Christian Andersen osiągnęliby swój sukces, gdyby nie byli przyzwyczajeni do pokonywania trudności?

Autor
Karolina Wojtaś
fot.
Fotolia

Artykuły wybrane dla Ciebie

Dysgrafia, dysortografia albo dysleksja - Sprawdź czy zagraża twojemu dziecku - komentarze